#### Artykuł 13 Wdrożenie zakazów nadużyć na rynku 1. Krajowe organy regulacyjne zapewniają przestrzeganie i egzekwowanie zakazów określonych w art. 3 i 5 oraz obowiązków określonych w art. 4, 7c, 8, 9 i 15. Krajowe organy regulacyjne są właściwe do zbadania wszystkich działań podejmowanych na ich krajowych hurtowych rynkach energii i do egzekwowania niniejszego rozporządzenia, niezależnie od tego, gdzie uczestnik rynku podejmujący te działania jest zarejestrowany lub gdzie spoczywa na nim obowiązek rejestracji na podstawie art. 9 ust. 1. Każde państwo członkowskie zapewnia, by jego krajowy organ regulacyjny posiadał uprawnienia w zakresie dochodzeń i egzekwowania przepisów niezbędne w celu wykonywania funkcji, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim. Uprawnienia te wykonuje się w proporcjonalny sposób. Uprawnienia te mogą być wykonywane: a) bezpośrednio; b) we współpracy z innymi organami; c) poprzez składanie wniosków do właściwych krajowych organów sądowych; lub d) w następstwie zalecenia Agencji. W stosownych przypadkach krajowe organy regulacyjne mogą wykonywać uprawnienia w zakresie dochodzeń we współpracy ze zorganizowanymi platformami obrotu, systemami kojarzenia zleceń lub innymi osobami zawodowo pośredniczącymi w zawieraniu transakcji lub zawodowo realizującymi transakcje, o których mowa w art. 8 ust. 4 lit. d). 2. Uprawnienia w zakresie prowadzenia dochodzeń i egzekwowania przepisów, o których mowa w ust. 1, ograniczone są do celu dochodzenia. Wykonywane są zgodnie z prawem krajowym i obejmują prawo do: a) uzyskania dostępu do wszelkich odpowiednich dokumentów, w dowolnej formie, oraz prawo do otrzymania ich kopii; b) żądania informacji od każdej odpowiedniej osoby, w tym od osób, które biorą udział w przekazywaniu zleceń lub prowadzeniu przedmiotowych operacji, a także ich zwierzchników, oraz, jeśli jest to konieczne, prawo do wzywania i przesłuchiwania takiej osoby lub takiego zwierzchnika; c) przeprowadzania kontroli na miejscu; d) żądania udostępnienia istniejących rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych; e) żądania zaprzestania działań sprzecznych z niniejszym rozporządzeniem lub aktami delegowanymi bądź aktami wykonawczymi przyjętymi na jego podstawie; f) wnioskowania do sądu o zamrożenie lub zajęcie majątku; g) żądania nałożenia przez sąd lub właściwy organ czasowego zakazu wykonywania zawodu. 3. Aby zwalczać naruszenia niniejszego rozporządzenia, wspierać i uzupełniać działania krajowych organów regulacyjnych w zakresie egzekwowania przepisów oraz przyczyniać się do jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia w całej Unii, Agencja może, w ścisłej i aktywnej współpracy z odpowiednimi krajowymi organami regulacyjnymi, prowadzić dochodzenia, wykonując uprawnienia powierzone jej na mocy art. 13a, 13b i 13c oraz zgodnie z tymi artykułami. 4. W odpowiednim czasie przed wykonaniem uprawnień, o których mowa w ust. 3, w ramach jurysdykcji państwa członkowskiego, w którym dokonuje się działań, co do których Agencja ma uzasadnione podejrzenia, że naruszają niniejsze rozporządzenie, Agencja informuje krajowy organ regulacyjny i inne zainteresowane organy tego państwa członkowskiego. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w tej jurysdykcji, chyba że sprzeciwi się temu krajowy organ regulacyjny, z następujących powodów: a) organ formalnie wszczął lub prowadzi dochodzenie w sprawie tych samych faktów; lub b) organ przeprowadził dochodzenie w sprawie tych samych faktów i stwierdził istnienie lub brak naruszenia. Agencja może nadal wykonywać swoje uprawnienia w pozostałych jurysdykcjach tych krajowych organów regulacyjnych, które nie zgłosiły sprzeciwu zgodnie z akapitem pierwszym lit. a). Agencja nie wykonuje swoich uprawnień, jeżeli zostało już przeprowadzone dochodzenie w sprawie tych samych faktów i stwierdzono istnienie lub brak naruszenia. Krajowy organ regulacyjny informuje Agencję o swoim sprzeciwie w terminie trzech miesięcy od otrzymania informacji zgodnie z akapitem pierwszym. W takich przypadkach krajowy organ regulacyjny współpracuje z Agencją, między innymi poprzez: a) udostępnianie informacji i ustaleń istotnych dla Agencji w wykonywaniu jej uprawnień na podstawie ust. 3 w innych odpowiednich jurysdykcjach; oraz b) udział – na wniosek Agencji – w grupie dochodzeniowej utworzonej zgodnie z art. 16 ust. 4 lit. c). Agencja informuje Komisję o utworzeniu grupy dochodzeniowej oraz – na wniosek jednego z zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych – może zaprosić Komisję do udziału w pracach tej grupy dochodzeniowej w charakterze obserwatora. 5. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w celu egzekwowania zakazów określonych w art. 3 i 5, w przypadku gdy: a) są lub były prowadzone działania w odniesieniu do produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w co najmniej dwóch państwach członkowskich; b) właściwy krajowy organ regulacyjny, bez uszczerbku dla odstępstw, o których mowa w art. 16 ust. 5, nie wprowadzi jak najszybciej niezbędnych środków w celu zastosowania się do wniosku Agencji na podstawie art. 16 ust. 4 lit. b), w przypadkach o znaczeniu transgranicznym; c) bez uszczerbku dla ust. 4 krajowy organ regulacyjny zwraca się do Agencji o wykonanie uprawnień w odniesieniu do aktów o znaczeniu transgranicznym, nawet jeżeli nie są one objęte zakresem stosowania lit. a) lub b) niniejszego ustępu. 6. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia na potrzeby wypełnienia obowiązków określonych w art. 4, w przypadku gdy odpowiednie informacje wewnętrzne mogą mieć znaczący wpływ na ceny produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym przeznaczonych do dostawy w co najmniej dwóch państwach członkowskich. 7. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia w celu zapewnienia wypełniania obowiązków określonych w art. 8, w przypadku gdy: a) podejrzewane naruszenie ma wpływ na monitorowanie przez Agencję, o którym mowa w art. 7, działalności handlowej dotyczącej produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w co najmniej dwóch państwach członkowskich; lub b) podejrzenie naruszenia ma wpływ na jakość wymiany informacji, o której mowa w art. 10, w co najmniej dwóch państwach członkowskich. 8. Agencja może wykonywać swoje uprawnienia na potrzeby wypełnienia obowiązków określonych w art. 15, w przypadku gdy osoby, o których mowa w tym artykule, zawodowo pośredniczą w zawieraniu transakcji lub zawodowo realizują transakcje na produktach energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w celu dostawy w co najmniej dwóch państwach członkowskich. 9. Wykonując swoje uprawnienia na podstawie ust. 5–8, Agencja może nadać priorytet sprawom o najbardziej znaczących skutkach transgranicznych. W tym celu, po konsultacji i we współpracy z krajowymi organami regulacyjnymi, Agencja określa kryteria identyfikacji spraw o najbardziej znaczących skutkach transgranicznych. 10. W celu ustalenia, czy zostały spełnione warunki wykonywania uprawnień Agencji określone w ust. 5 lit. a) i b), ust.6, 7 i 8, dostawę produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym na obszarze rynkowym lub obszarze bilansowania obejmującym terytorium co najmniej dwóch państw członkowskich uznaje się za dostawę w jednym państwie członkowskim. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla możliwości wystąpienia przez zainteresowany krajowy organ regulacyjny z wnioskiem na podstawie ust. 5 lit. c) lub wniesienia sprzeciwu na podstawie ust. 4. 11. Po zakończeniu działań podjętych w celu wykonania swoich uprawnień na podstawie ust. 5–8 Agencja sporządza sprawozdanie z dochodzenia zawierające ustalenia Agencji. W sprawozdaniu z dochodzenia wskazuje się również wszystkie dowody, na których oparto ustalenia. Jeżeli Agencja stwierdzi w sprawozdaniu z dochodzenia, że doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia, informuje o tym krajowe organy regulacyjne zainteresowanych państw członkowskich i żąda, aby przyjęły konieczne środki, w tym – w stosownych przypadkach – zgodnie z art. 18. W sprawozdaniu z dochodzenia Agencja może również zalecić odpowiednim krajowym organom regulacyjnym podjęcie określonych środków następczych oraz, w razie potrzeby, poinformować Komisję. W terminie trzech miesięcy od otrzymania sprawozdania z dochodzenia odpowiednie krajowe organy regulacyjne informują Agencję oraz, w razie potrzeby, Komisję o środkach, które uznają za niezbędne. 12. Agencja regularnie i nie rzadziej niż raz w roku przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sporządzone przez siebie streszczenia sprawozdań w formie zagregowanej i zanonimizowanej. Streszczenia te i ich treść są traktowane jako poufne. #### Artykuł 13a Kontrole na miejscu przeprowadzane przez Agencję 1. Agencja przygotowuje i przeprowadza kontrole na miejscu w ścisłej współpracy i koordynacji z odpowiednimi organami zainteresowanego państwa członkowskiego. 2. Aby wypełnić swoje obowiązki określone w art. 13 ust. 5–8, Agencja może przeprowadzać wszelkie niezbędne kontrole na miejscu, w obiektach należących do osób objętych dochodzeniem, w których może być przechowywana dokumentacja handlowa. W przypadku gdy wymaga tego właściwe i skuteczne przeprowadzenie kontroli na miejscu, Agencja może przeprowadzić tę kontrolę bez uprzedzenia osób objętych dochodzeniem. 3. W zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli na miejscu urzędnicy Agencji i osoby upoważnione lub wyznaczone przez nią do przeprowadzenia tej kontroli są uprawnieni, w odniesieniu do osób objętych decyzją przyjętą przez Agencję na podstawie ust. 6 do: a) wchodzenia do odpowiednich pomieszczeń tych osób; b) badania ksiąg i innej dokumentacji związanych z ich działalnością gospodarczą, niezależnie od nośnika, na jakim są przechowywane; c) pobierania lub uzyskiwania, w dowolnej formie, kopii lub wyciągów z takich ksiąg lub takiej dokumentacji; d) plombowania wszelkich lokali przedsiębiorstwa i ksiąg lub dokumentacji na czas i w zakresie koniecznym do przeprowadzenia kontroli; e) zadawania pytań przedstawicielom lub członkom personelu takich osób w celu uzyskania wyjaśnień odnośnie do faktów lub dokumentów dotyczących przedmiotu i celu kontroli na miejscu oraz rejestrowania odpowiedzi. Z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, plomby, o których mowa w lit. d), nakłada się na nie dłużej niż 72 godziny. 4. Jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że dokumentacja handlowa związana z przedmiotem kontroli na miejscu, która może mieć znaczenie dla udowodnienia naruszenia niniejszego rozporządzenia, jest przechowywana w prywatnych pomieszczeniach dyrektorów, kierowników lub innych pracowników przedsiębiorstw, których dotyczy dochodzenie, Agencja może po wydaniu odpowiedniej decyzji przeprowadzić kontrolę na miejscu w takich pomieszczeniach prywatnych. W takich przypadkach w decyzji, o której mowa w ust. 6, podaje się również powody, które doprowadziły Agencję do powzięcia takiego uzasadnionego podejrzenia. 5. Urzędnicy Agencji i osoby upoważnione lub wyznaczone przez Agencję do przeprowadzenia kontroli na miejscu wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel kontroli na miejscu. 6. Osoby objęte dochodzeniem poddają się kontrolom na miejscu zarządzonym w drodze decyzji przyjętej przez Agencję. W decyzji tej określa się przedmiot i cel kontroli na miejscu, wskazuje datę jej rozpoczęcia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 13g, w przypadku gdy dana osoba nie podda się kontroli na miejscu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, oraz prawo do kontroli decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej »Trybunałem Sprawiedliwości«). Przed przyjęciem takiej decyzji Agencja konsultuje się z krajowym organem regulacyjnym państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola na miejscu. 7. Urzędnicy krajowego organu regulacyjnego państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzana kontrola na miejscu, a także osoby upoważnione lub wyznaczone przez ten organ aktywnie pomagają na żądanie Agencji urzędnikom Agencji i osobom upoważnionym lub wyznaczonym przez Agencję. W tym celu przysługują im uprawnienia określone w niniejszym artykule. Na żądanie urzędnicy krajowego organu regulacyjnego mogą być również obecni podczas kontroli na miejscu. 8. W przypadku gdy urzędnicy Agencji oraz osoby przez nią upoważnione lub wyznaczone stwierdzą, że osoba sprzeciwia się kontroli na miejscu zarządzonej na podstawie niniejszego artykułu, krajowy organ regulacyjny zainteresowanego państwa członkowskiego udziela im lub innym odpowiednim krajowym organom regulacyjnym niezbędnej pomocy, zwracając się w stosownym przypadku o pomoc policji lub równorzędnego organu egzekwowania prawa, aby umożliwić im przeprowadzenie kontroli na miejscu. 9. Jeżeli kontrola na miejscu przewidziana w ust. 1 lub pomoc przewidziana w ust. 7 i 8 wymaga zgody krajowego organu sądowego zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym, Agencja występuje o taką zgodę. Agencja może również wystąpić o taką zgodę zapobiegawczo. W przypadkach, o których mowa w ust. 4, kontrola na miejscu nie może zostać przeprowadzona bez uprzedniej zgody krajowego organu sądowego. 10. W przypadku gdy Agencja składa wniosek o zgodę, o której mowa w ust. 9, krajowy organ sądowy sprawdza: a) czy decyzja Agencji jest autentyczna; oraz b) czy wszelkie środki, które mają być zastosowane, są proporcjonalne i nie są arbitralne ani nadmierne w stosunku do przedmiotu kontroli na miejscu. Do celów akapitu pierwszego lit. b) niniejszego ustępu krajowy organ sądowy może zwrócić się do Agencji o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności dotyczące powodów, dla których Agencja podejrzewa, że doszło do naruszenia, o którym mowa w art. 13 ust. 3, a także powagi podejrzewanego naruszenia oraz charakteru, w jakim osoba, wobec której prowadzone jest dochodzenie, uczestniczyła w danym naruszeniu. Na zasadzie odstępstwa od art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) 2019/942 decyzja Agencji podlega kontroli wyłącznie ze strony Trybunału Sprawiedliwości. #### Artykuł 13b Wniosek o udzielenie informacji 1. Na wniosek Agencji każda osoba udziela jej informacji niezbędnych do wypełnienia obowiązków Agencji określonych w art. 13 ust. 5–8. W swoim wniosku Agencja: a) powołuje się na niniejszy artykuł jako podstawę prawną wniosku; b) podaje cel wniosku; c) określa, jakie informacje są wymagane, oraz w jakim formacie danych; d) wskazuje, proporcjonalny do wniosku, termin przekazania informacji; e) informuje daną osobę, że odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji nie może być nieprawdziwa ani wprowadzająca w błąd. 2. Na potrzeby wniosków o udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Agencja jest również uprawniona do przyjmowania decyzji. W takiej decyzji Agencja, oprócz elementów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, informuje osobę o obowiązku udzielenia odpowiedzi na taki wniosek, o okresowych karach pieniężnych przewidzianych w art. 13g – w przypadku gdy dana osoba nie zastosuje się do wniosku – oraz o prawie do kontroli decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości. Na zasadzie odstępstwa od art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) 2019/942 decyzja Agencji podlega kontroli wyłącznie ze strony Trybunału Sprawiedliwości. 3. Osoby, do których skierowano wniosek o udzielenie informacji na podstawie ust. 1 lub 2, lub ich przedstawiciele przekazują żądane informacje. Osoby te ponoszą pełną odpowiedzialność za zapewnienie, by dostarczone informacje były kompletne, poprawne i nie wprowadzały w błąd. 4. W przypadku gdy urzędnicy Agencji lub osoby przez nią upoważnione lub wyznaczone stwierdzą, że dana osoba nie odpowiada na wniosek o udzielenie informacji, krajowy organ regulacyjny zainteresowanego państwa członkowskiego udziela Agencji – na jej wniosek – niezbędnej pomocy w wypełnieniu obowiązku określonym w ust. 3, w tym poprzez nakładanie kar pieniężnych zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym. 5. W przypadku gdy urzędnicy Agencji lub osoby upoważnione lub wyznaczone przez Agencję stwierdzą, że dana osoba odmawia dostarczenia żądanych informacji, Agencja może wyciągnąć wnioski na podstawie dostępnych informacji. 6. Agencja niezwłocznie przesyła egzemplarz wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub decyzji, o której mowa w ust. 2, krajowym organom regulacyjnym zainteresowanych państw członkowskich. #### Artykuł 13c Prawo do przyjmowania oświadczeń 1. W celu wypełnienia swoich obowiązków na podstawie art. 13 ust. 5–8 Agencja może wysłuchiwać wszelkie osoby, które wyrażą na to zgodę, w celu gromadzenia informacji dotyczących przedmiotu dochodzenia i przyjmować od nich oświadczenia. Agencja może rejestrować odpowiedzi. 2. W przypadku gdy wysłuchanie na podstawie ust. 1 jest przeprowadzane w pomieszczeniach danej osoby, Agencja informuje o tym krajowy organ regulacyjny państwa członkowskiego, na którego terytorium odbywa się wysłuchanie. Urzędnicy krajowego organu regulacyjnego tego państwa członkowskiego mogą wspomagać urzędników i inne osoby upoważnione lub wyznaczone przez Agencję do przeprowadzenia wysłuchania. #### Artykuł 13d Zabezpieczenia proceduralne 1. Agencja przeprowadza kontrole na miejscu, zwraca się o udzielenie informacji i przyjmuje oświadczenia z pełnym poszanowaniem zabezpieczeń proceduralnych osób objętych dochodzeniem, w tym: a) prawa do nieskładania oświadczeń na swoją niekorzyść; b) prawa do obecności wybranej osoby; c) prawa do posługiwania się dowolnym językiem urzędowym państwa członkowskiego, w którym odbywa się kontrola na miejscu; d) prawa do przedstawienia uwag na temat dotyczących ich faktów przed przyjęciem sprawozdania z dochodzenia zgodnie z art. 13 ust. 11; e) prawa do otrzymania kopii protokołu wysłuchania i zatwierdzenia go albo dodania do niego uwag. Wezwanie do przedstawienia uwag na temat faktów zgodnie z lit. d) zawiera streszczenie faktów dotyczących danej osoby i wskazuje odpowiedni termin na zgłoszenie uwag. W należycie uzasadnionych przypadkach, gdy jest to konieczne do zachowania poufności kontroli na miejscu lub trwającego lub przyszłego postępowania administracyjnego lub karnego prowadzonego przez organ krajowy, Agencja może podjąć decyzję o odroczeniu wezwania do zgłaszania uwag. 2. Agencja dąży do pozyskania dowodów zarówno na rzecz osób objętych dochodzeniem, jak i przeciwko nim oraz przeprowadza kontrole na miejscu, zwraca się o udzielenie informacji oraz przyjmuje oświadczenia w sposób obiektywny i bezstronny oraz zgodnie z zasadą domniemania niewinności. 3. Agencja przeprowadza kontrole na miejscu, zwraca się o udzielenie informacji i przyjmuje oświadczenia z pełnym poszanowaniem mających zastosowanie przepisów dotyczących poufności oraz unijnych przepisów o ochronie danych. 4. Do decyzji Agencji przyjętych na podstawie art. 13a ust. 6 lub art. 13b ust. 2 nie ma zastosowania art. 14 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/942. #### Artykuł 13e Wzajemna pomoc W celu zapewnienia zgodności z odpowiednimi wymogami określonymi w art. 13–13c krajowe organy regulacyjne i Agencja udzielają sobie wzajemnej pomocy w trakcie dochodzeń. #### Artykuł 13f Urzędnik dochodzeniowy 1. Do celów wypełnienia swoich obowiązków na podstawie art. 13 ust. 5–8 Agencja – w przypadku gdy uzna to za stosowne dla zapewnienia skuteczności i wydajności dochodzenia oraz przy uwzględnieniu dostępnych zasobów wewnętrznych – może w ramach Agencji wyznaczyć specjalnego urzędnika dochodzeniowego, który będzie prowadził dochodzenie. 2. W celu realizacji swoich zadań urzędnik dochodzeniowy może wykonywać uprawnienia, którymi dysponuje Agencja, w tym uprawnienia określone w art. 13a, 13b i 13c, przy jednoczesnym przestrzeganiu zabezpieczeń proceduralnych określonych w art. 13d. W trakcie wykonywania swoich zadań urzędnik dochodzeniowy ma dostęp do wszystkich zebranych przez Agencję w czasie działań nadzorczych dokumentów i informacji, które mają znaczenie dla prowadzonego dochodzenia. #### Artykuł 13g Okresowe kary pieniężne 1. Agencja, w drodze decyzji, nakłada okresową karę pieniężną na osobę objętą dochodzeniem, aby spowodować, by osoba ta: a) poddała się kontroli na miejscu zarządzonej decyzją przyjętą na podstawie art. 13a ust. 6; b) przekazała informacje, o które zwrócono się w decyzji przyjętej na podstawie art. 13b ust. 2. 2. Okresowa kara pieniężna jest nakładana za każdy dzień, do momentu gdy dana osoba podporządkuje się odpowiednim decyzjom, o których mowa w art. 13a ust. 6 lub art. 13b ust. 2. 3. Okresowe kary pieniężne muszą być skuteczne i proporcjonalne. W tym celu wysokość okresowej kary pieniężnej wynosi w przypadku osób prawnych 3 % średniego dziennego obrotu w poprzedzającym roku obrotowym lub – w przypadku osób fizycznych – 2 % średniego dziennego dochodu w poprzedzającym roku kalendarzowym. Okresowa kara pieniężna jest obliczana od daty określonej w decyzji nakładającej okresową karę pieniężną. 4. Okresową karę pieniężną można nałożyć na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy od powiadomienia o decyzji Agencji. 5. Na zasadzie odstępstwa od art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) 2019/942 decyzja Agencji podlega kontroli wyłącznie ze strony Trybunału Sprawiedliwości. #### Artykuł 13h Zabezpieczenia proceduralne w odniesieniu do decyzji w sprawie okresowej kary pieniężnej 1. Niezależnie od art. 14 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2019/942 przed podjęciem decyzji o nałożeniu okresowej kary pieniężnej na podstawie art. 13g niniejszego rozporządzenia Agencja zapewnia osobom, do których taka decyzja ma być skierowana, możliwość przedstawienia stanowiska w odniesieniu do ustaleń Agencji. Podstawę decyzji Agencji stanowią wyłącznie ustalenia, do których dane osoby miały możliwość się odnieść. 2. W toku dochodzenia w pełni przestrzega się prawa do obrony przysługującego danym osobom. Mają one prawo dostępu do dokumentów znajdujących się w aktach Agencji, które mają znaczenie dla decyzji Agencji o nałożeniu okresowej kary pieniężnej, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych osób w zakresie ochrony ich tajemnic handlowych. Prawo dostępu do akt nie obejmuje dostępu do informacji poufnych ani wewnętrznych dokumentów przygotowawczych Agencji. #### Artykuł 13i Charakter, egzekucja i nakładanie okresowych kar pieniężnych 1. Okresowe kary pieniężne nałożone na podstawie art. 13g mają charakter administracyjny. 2. Okresowe kary pieniężne nałożone na podstawie art. 13g podlegają egzekucji. Egzekucja podlega mającym zastosowanie krajowym przepisom proceduralnym danego państwa członkowskiego. Decyzji Agencji nadawana jest klauzula wykonalności bez żadnych innych formalności poza weryfikacją jej autentyczności przez organ krajowy wyznaczony w tym celu przez rząd każdego państwa członkowskiego, który o tym wyznaczonym organie powiadamia Agencję i Trybunał Sprawiedliwości. Po dopełnieniu przez wyznaczony organ krajowy określonych w akapicie trzecim formalności w odniesieniu do wniosku Agencji, Agencja może przystąpić do egzekucji zgodnie z mający m zastosowanie prawem krajowym, przedkładając sprawę bezpośrednio wyznaczonemu organowi krajowemu. Egzekucję można zawiesić wyłącznie na mocy orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości. Sądy zainteresowanych państw członkowskich są jednak właściwe w sprawie skarg, gdy egzekucja przebiega w sposób nieprawidłowy. 3. Kwoty okresowych kar pieniężnych stanowią przychód budżetu ogólnego Unii Europejskiej. #### Artykuł 13j Kontrola przez Trybunał Sprawiedliwości Trybunał Sprawiedliwości ma nieograniczone prawo orzekania w celu kontroli decyzji Agencji nakładających okresową karę pieniężną. Może on uchylić, obniżyć lub podwyższyć nałożoną okresową karę pieniężną. #### Artykuł 14 Prawo do wniesienia odwołania Państwa członkowskie zapewniają istnienie na poziomie krajowym odpowiednich mechanizmów umożliwiających stronie, której dotyczy decyzja krajowego organu regulacyjnego, odwołanie się do organu niezależnego od zaangażowanych stron oraz od rządów.