#### § 36
W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobraną energię elektryczną:
1)   nadpłata jest zaliczana na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy, chyba że odbiorca zażąda
zwrotu tej nadpłaty;
2)   niedopłata jest doliczana do pierwszej faktury wystawionej odbiorcy za najbliższy okres rozliczeniowy.
#### § 37
1. Przedsiębiorstwo energetyczne, które świadczy usługi dystrybucji energii elektrycznej albo usługi komplek-
sowe do faktury wystawionej odbiorcy dołącza rozliczenie, które zawiera co najmniej następujące informacje:
1)   o wielkości zużycia energii elektrycznej w okresie rozliczeniowym, na podstawie której została wyliczona kwota
należności;
2)   o sposobie dokonania odczytu układu pomiarowo-rozliczeniowego z podaniem, czy był to odczyt fizyczny czy zdalny
dokonany przez upoważnionego przedstawiciela przedsiębiorstwa energetycznego albo odczyt dokonany i zgłoszony
przez odbiorcę;
3)   o sposobie wyznaczenia wielkości zużycia energii elektrycznej w sytuacji, gdy okres rozliczeniowy jest dłuższy niż
miesiąc i gdy pierwszy lub ostatni dzień okresu rozliczeniowego nie pokrywa się z datami odczytów układu pomia-
rowo-rozliczeniowego lub gdy w trakcie trwania okresu rozliczeniowego nastąpiła zmiana cen lub stawek opłat, albo
o miejscu, w którym są dostępne te informacje.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, będące
sprzedawcą z urzędu, ustalające taryfę dla energii elektrycznej, która podlega zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu Regu-
lacji Energetyki, dołącza do faktury wystawianej odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym informację
o strukturze procentowej kosztów, z zaokrągleniem do pełnego procenta, zawierającą:
1)   szacowany udział iloczynu ceny uprawnienia do emisji w rozumieniu art. 3 pkt 22 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r.
o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1092, 1576 i 1967), zwanego
dalej „uprawnieniami do emisji”, oraz liczby nabywanych uprawnień w cenie hurtowej energii elektrycznej w roku
dostawy będącym rokiem, na który została zatwierdzona obowiązująca taryfa, obliczony według wzoru, o którym
mowa w ust. 4;
Dziennik Ustaw                                            – 22 –                                               Poz. 2505
2)   udział łącznych kosztów, o których mowa w § 20 ust. 2 pkt 1 i 3, w cenie energii elektrycznej, o której mowa w § 20
ust. 1, powiększonej o marżę i podatek akcyzowy;
3)   udział kosztów, o których mowa w § 20 ust. 3, w cenie energii elektrycznej, o której mowa w § 20 ust. 1, powięk-
szonej o marżę i podatek akcyzowy;
4)   udział marży w cenie energii elektrycznej, o której mowa w § 20 ust. 1, powiększonej o marżę i podatek akcyzowy;
5)   udział podatku akcyzowego w cenie energii elektrycznej, o której mowa w § 20 ust. 1, powiększonej o marżę i poda-
tek akcyzowy;
6)   udział pozostałych kosztów w cenie energii elektrycznej, o której mowa w § 20 ust. 1, powiększonej o marżę i poda-
tek akcyzowy.
3. Do obliczenia struktury procentowej kosztów w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2–6, stosuje się poziom
kosztów i marży wskazanych w tej wersji wniosku o zatwierdzenie taryfy dla energii elektrycznej, która stanowiła pod-
stawę zatwierdzenia tej taryfy przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
4. Szacowany udział iloczynu ceny uprawnień do emisji oraz liczby nabywanych uprawnień w cenie hurtowej ener-
gii elektrycznej w roku dostawy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oblicza się według wzoru:
∑dk     CO2
d=ds RCd ×VEd
ECO2
y−3
dk          ×
∑d=ds VEd         PEy−3
𝑃𝐸𝑈𝐴,𝑦 =
∑ p ∑dk
d=ds Cp,d ×VEp,d
∑dk
d=ds VEd
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
PEUA,y – szacowany udział iloczynu ceny uprawnień do emisji oraz liczby nabywanych uprawnień w cenie hurto-
wej energii elektrycznej w roku dostawy y wyrażony w %,
y–       rok dostawy będący rokiem, na który została zatwierdzona obowiązująca taryfa,
d–       dzień roboczy, w którym obrót produktami terminowymi (typu BASE_Y, PEAK_Y, OFFPEAK_Y)
w odniesieniu do energii elektrycznej dla roku dostawy y na giełdzie towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 1
ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 170, 1488 i 1933),
zwanej dalej „giełdą towarową”, był większy od zera,
ds –     pierwszy dzień roboczy roku y – 1, w którym obrót produktami terminowymi (typu BASE_Y, PEAK_Y,
OFFPEAK_Y) w odniesieniu do energii elektrycznej dla roku dostawy y na giełdzie towarowej był więk-
szy od zera,
dk –     ostatni dzień roboczy roku y – 1, w którym obrót produktami terminowymi (typu BASE_Y, PEAK_Y,
OFFPEAK_Y) w odniesieniu do energii elektrycznej dla roku dostawy y na giełdzie towarowej był większy
od zera,
RCdCO2 – rozliczeniową cenę uprawnień do emisji CO2 w dniu d, wyrażoną w zł/kg CO2, publikowaną przez ope-
ratora systemu przesyłowego,
VEd – sumę wolumenu obrotu produktami terminowymi (typu BASE_Y, PEAK_Y, OFFPEAK_Y) w odniesieniu
do energii elektrycznej dla roku dostawy y w dniu d na giełdzie towarowej wyrażoną w MWh,
VEp,d – wolumen obrotu produktem terminowym (typu BASE_Y, PEAK_Y, OFFPEAK_Y) w odniesieniu do
energii elektrycznej p dla roku dostawy y w dniu d na giełdzie towarowej wyrażony w MWh,
Cp,d – kurs zamknięcia produktu terminowego w odniesieniu do energii elektrycznej p dla roku dostawy y
w dniu d na giełdzie towarowej wyrażony w zł/MWh,
CO2
Ey−3 – sumę emisji elektrowni cieplnych konwencjonalnych (zawodowych, bez elektrociepłowni) w Rzeczy-
pospolitej Polskiej, wyrażoną w t CO2, publikowaną przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania
Emisjami,
PEy–3 – sumę produkcji energii elektrycznej elektrowni cieplnych konwencjonalnych (zawodowych, bez elektro-
ciepłowni) w Rzeczypospolitej Polskiej, wyrażoną w MWh, publikowaną przez Agencję Rynku Energii S.A.
Dziennik Ustaw                                            – 23 –                                                  Poz. 2505
#### § 38
1. Rozliczenia za dostarczaną energię elektryczną są dokonywane na podstawie wskazań układów pomiarowo-
-rozliczeniowych w odniesieniu do miejsc dostarczania tej energii, określonych w umowie o świadczenie usług przesyła-
nia lub dystrybucji energii elektrycznej lub w umowie sprzedaży energii elektrycznej albo w umowie kompleksowej.
Dopuszcza się możliwość prowadzenia łącznych rozliczeń dla więcej niż jednego miejsca dostarczania energii elektrycznej.
2. Przepisu ust. 1 zdanie pierwsze nie stosuje się do rozliczeń z odbiorcami, o których mowa w § 6 ust. 3.
3. Ilość energii elektrycznej przyjmowana do rozliczeń z odbiorcami, o których mowa w § 6 ust. 3, jest określona
w zawartej umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub w umowie sprzedaży energii
elektrycznej albo w umowie kompleksowej na podstawie wielkości mocy przyłączonych odbiorników energii elektrycznej
i czasu trwania poboru tej energii.
#### § 39
1. W przypadku stwierdzenia błędów w pomiarze lub odczycie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
lub innych nieprawidłowości, które spowodowały zawyżenie albo zaniżenie należności za pobraną energię elektryczną,
przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje korekty wystawionych faktur.
2. Korekta, o której mowa w ust. 1, obejmuje cały okres rozliczeniowy lub okres, w którym występowały stwierdzone
błędy lub nieprawidłowości.
3. Nadpłatę wynikającą z wyliczonej korekty, o której mowa w ust. 1, zalicza się na poczet płatności ustalonych na
najbliższy okres rozliczeniowy, chyba że odbiorca zażąda zwrotu tej nadpłaty.
#### § 40
1. Podstawę wyliczenia wielkości korekty faktur, o których mowa w § 39 ust. 1, stanowi wielkość błędu odczytu
lub wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego.
2. Jeżeli ustalenie wielkości błędu, o którym mowa w ust. 1, jest niemożliwe, podstawę wyliczenia wielkości korekty
faktur, o których mowa w § 39 ust. 1, stanowi średnia liczba jednostek energii elektrycznej za okres doby, obliczona na
podstawie sumy jednostek energii elektrycznej prawidłowo wykazanych przez układ pomiarowo-rozliczeniowy w po-
przednim okresie rozliczeniowym pomnożona przez liczbę dni okresu, którego dotyczy korekta tych faktur.
3. Jeżeli nie można ustalić średniego dobowego zużycia energii elektrycznej na podstawie poprzedniego okresu roz-
liczeniowego, podstawę wyliczenia wielkości korekty faktur, o których mowa w § 39 ust. 1, stanowi wskazanie układu
pomiarowo-rozliczeniowego z następnego okresu rozliczeniowego.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, obliczenia wielkości korekty faktur, o których mowa w § 39 ust. 1,
dokonuje się z uwzględnieniem sezonowości poboru energii elektrycznej oraz innych udokumentowanych okoliczności
mających wpływ na wielkość poboru tej energii.
#### § 41
1. W przypadku niesprawności elementu układu pomiarowo-rozliczeniowego będącego własnością odbiorcy,
w wyniku którego zużycie energii elektrycznej było nieprawidłowo rejestrowane dłużej niż przez trzy miesiące, do rozli-
czeń przyjmuje się średniodobowe zużycie energii elektrycznej w porównywalnym okresie rozliczeniowym pomnożone
przez liczbę dni, podczas których ten element układu był niesprawny, oraz stawki opłat z grupy taryfowej, do której był
zaliczony odbiorca, chyba że umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej lub umowa
sprzedaży energii elektrycznej albo umowa kompleksowa stanowią inaczej.
2. W przypadku niesprawności elementu układu pomiarowo-rozliczeniowego będącego własnością odbiorcy, która
uniemożliwia określenie ilości pobranej mocy maksymalnej, o której mowa w § 48, dłużej niż przez trzy miesiące,
w rozliczeniach za zużycie tej mocy przyjmuje się wartości mocy przyłączeniowej, chyba że umowa sprzedaży lub umo-
wa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej albo umowa kompleksowa stanowią inaczej.
3. W przypadku trwającej dłużej niż jeden okres rozliczeniowy niesprawności elementu układu pomiarowo-rozlicze-
niowego, będącego własnością odbiorcy, która uniemożliwia określenie ilości pobranej energii elektrycznej w strefach, do
rozliczenia stosuje się stawki opłat z grupy taryfowej, według której jest możliwe dokonywanie rozliczeń na podstawie
wskazań sprawnego urządzenia pomiarowo-rozliczeniowego.
4. W przypadku niesprawności, o której mowa w ust. 3, trwającej krócej niż jeden okres rozliczeniowy lub w przy-
padku niesprawności elementu układu pomiarowo-rozliczeniowego będącego własnością przedsiębiorstwa energetycznego,
ilość energii elektrycznej pobranej w poszczególnych strefach czasowych doby ustala się analogicznie do zużycia w tych
strefach w porównywalnym okresie rozliczeniowym.
5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się, jeżeli istnieje rezerwowy układ pomiarowo-rozliczeniowy będący własnością
przedsiębiorstwa energetycznego lub odbiorcy. W takim przypadku do rozliczeń przyjmuje się wskazania rezerwowego
układu pomiarowo-rozliczeniowego.
Dziennik Ustaw                                            – 24 –                                                Poz. 2505