#### Art. 56 1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października każdego roku: 1) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną w kolejnym roku kalendarzowym; 2) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 1, w kolejnym roku kalendarzowym, w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 3) maksymalną moc zainstalowaną elektryczną nowych małych jednostek kogeneracji lub znacznie zmodernizowanych małych jednostek kogeneracji, dla których wytwórca, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, może uzyskać premię gwarantowaną w danym roku kalendarzowym; 4) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, dla nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji oraz znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w kolejnym roku kalendarzowym; 5) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną indywidualną w kolejnym roku kalendarzowym; 6) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej indywidualnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 5, w kolejnym roku kalendarzowym; 7) maksymalną wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 8) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7; 9) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7; 10) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla istniejącej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7. 2. Przy określaniu maksymalnej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz maksymalnej wartości premii kogeneracyjnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, a także maksymalnej mocy zainstalowanej elektrycznej, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę: 1) politykę energetyczną państwa; 2) potrzebę ochrony środowiska, w tym przeciwdziałanie zanieczyszczeniu powietrza; 3) potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej podczas jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach kogeneracji; 4) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji; 5) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia; 6) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną; 7) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci; 8) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji. 3. Przy określaniu jednostkowej wysokości premii gwarantowanej oraz maksymalnej wysokości premii kogeneracyjnej indywidualnej, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę: 1) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji; 2) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia; 3) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną; 4) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci; 5) przewidywane kształtowanie się cen paliw oraz jednostkowe ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla; 6) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji. 4. Maksymalna ilość i wartość, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 6, w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi nie więcej niż 5 % maksymalnej tych ilości i wartości. 5. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw energii informację o prognozie w zakresie danych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, na okres dwóch następujących po sobie lat kalendarzowych, licząc od drugiego roku następującego po roku, w którym informacja o tej prognozie miała zostać ogłoszona. #### Art. 57 Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych wskazanych w art. 37 ust. 2 pkt 12 i art. 47 ust. 3 pkt 10, a także sposób wyliczania premii gwarantowanej indywidualnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, w tym w szczególności sposób uwzględniania wartości otrzymanej pomocy publicznej, biorąc pod uwagę dopuszczalną wysokość pomocy publicznej, politykę energetyczną państwa, ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych, wielkość minimalnego poziomu pomocy publicznej w jednostkach kogeneracji oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału wysokosprawnej kogeneracji. #### Art. 58 Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób obliczania: a) średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, b) ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, c) ilości ciepła użytkowego w kogeneracji, d) oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji w porównaniu z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, 2) referencyjne wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, oddzielnie dla energii elektrycznej i ciepła, służące do obliczania oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji, 3) metodę proporcjonalną określania ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci, o której mowa w art. 26 ust. 2, art. 33 ust. 2, art. 41 ust. 2 i art. 54 ust. 2, 4) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach kogeneracji oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania, 5) sposób obliczania jednostkowego wskaźnika emisji dwutlenku węgla – biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych, istotne parametry techniczne funkcjonowania jednostek kogeneracji oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału wysokosprawnej kogeneracji. #### Art. 59 1. Do katalogu kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych nowej porównywalnej jednostki kogeneracji zalicza się w szczególności koszty poniesione na: 1) zakup lub wytworzenie nowej jednostki kogeneracji w całości, jak i poszczególnych urządzeń i elementów wchodzących w jej skład; 2) zakup narzędzi i wyposażenia niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania nowej jednostki kogeneracji; 3) opracowanie dokumentacji przygotowawczej nowej jednostki kogeneracji celem uzyskania niezbędnych pozwoleń i decyzji, w tym koszty: a) przygotowania studium wykonalności, b) przygotowania projektu inwestycyjnego, c) przygotowanie raportu oddziaływania na środowisko; 4) dostawę urządzeń i instalacji, obsługę projektu oraz przeprowadzenie robót budowlano-montażowych bezpośrednio związanych z przedsięwzięciem i niezbędnych do jego realizacji, w tym koszty: a) transportu, załadunku i wyładunku urządzeń i instalacji, b) prac rozbiórkowych lub demontażowych niezbędnych do przeprowadzenia robót budowlanych, c) robót budowlanych oraz zakupu materiałów niezbędnych do ich przeprowadzenia, montażu urządzeń i instalacji, d) opłat przyłączeniowych, e) nadzoru inwestorskiego; 5) rozruch urządzeń i instalacji. 2. Do katalogu kwalifikowanych kosztów operacyjnych nowej porównywalnej jednostki kogeneracji zalicza się w szczególności koszty poniesione na: 1) zakup paliwa dla jednostki kogeneracji; 2) inne koszty zmienne związane z wytworzeniem energii w jednostce kogeneracji, w tym koszty opłat środowiskowych, oraz te związane z zagospodarowaniem odpadów; 3) serwis, eksploatację oraz utrzymanie jednostki kogeneracji; 4) remonty jednostki kogeneracji; 5) wynagrodzenia i świadczenia osób związanych z funkcjonowaniem jednostki kogeneracji; 6) podatki i opłaty lokalne związane bezpośrednio z eksploatacją jednostki kogeneracji. 3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, maksymalne wartości kosztów inwestycyjnych oraz kosztów operacyjnych wybudowania i funkcjonowania nowej porównywalnej jednostki kogeneracji, biorąc pod uwagę: 1) istotne parametry techniczne i ekonomiczne jednostki kogeneracji; 2) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i jego budowy wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną; 3) koszty operacyjne ponoszone w okresie maksymalnego okresu wsparcia jednostki kogeneracji, o którym mowa w art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2, 4–8 i art. 6 ust. 2–4; 4) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej i ciepła.