Odbiorca końcowy

W jednym zdaniu: ten, kto kupuje paliwa lub energię na własny użytek (a nie po to, by je odsprzedać lub przetworzyć) — to on ostatecznie ponosi ceny energii i opłaty systemowe.

Definicja ustawowa (art. 3 pkt 13a Prawa energetycznego)

Odbiorca dokonujący zakupu paliw lub energii na własny użytek. Do własnego użytku nie zalicza się energii kupionej w celu jej magazynowania lub zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji.

Dlaczego to ważne

Status „odbiorcy końcowego" wyznacza, kto realnie płaci i komu przysługują prawa konsumenckie:

• ponosi ceny energii + opłatę mocową, OZE, kogeneracyjną (pobierane przez OSD),
• korzysta z ochrony: umowy, taryfy zatwierdzane przez URE, porównywarka ofert, bonifikaty za niedotrzymanie jakości,
• pojęcia pokrewne: odbiorca aktywny (Rozdział 2f — może też wprowadzać energię do sieci) i odbiorca specjalny (energochłonny przemysł — ulgi w opłatach systemowych).

Regulacja w całym korpusie (pełny tekst — zagadnienie ponad aktami)

Przepisy z całego prawa dotyczące tego zagadnienia, zebrane w jednym miejscu:

• IRiESP-OIRE → IRiESP-OIRE — Dane odbiorcy końcowego na Portalu Użytkownika KSE (pkt 8)

Powiązane

• Taryfa · Opłata mocowa · Opłata OZE · URE · OSD · Prawo energetyczne